Psycholog dziecięcy
Patrycja Woźniak
Psycholog dziecięcy
specjalizuje się w pracy z dziećmi i młodzieżą, pomagając im w rozwiązywaniu problemów emocjonalnych, behawioralnych i rozwojowych. Jego zadania obejmują szeroki zakres działań diagnostycznych oraz terapeutycznych. Kluczowe obszary pracy psychologa dziecięcego to:
1
Diagnoza problemów rozwojowych i emocjonalnych
ocena stanu psychicznego dziecka, identyfikacja zaburzeń oraz przeprowadzanie testów diagnostycznych.
2
Terapia indywidualna i grupowa
terapia emocjonalna i behawioralna, wsparcie w radzeniu sobie z trudnościami życiowymi oraz wspieranie rozwoju dziecka.
3
Wsparcie w środowisku szkolnym
współpraca z nauczycielami w rozwiązywaniu problemów szkolnych, przeciwdziałanie wykluczeniu oraz przemocy rówieśniczej.
4
Wsparcie rodziców i opiekunów
poradnictwo wychowawcze oraz współpraca w ramach terapii rodzinnej.
5
Rozwój umiejętności społecznych
pomoc w budowaniu relacji, wsparcie w radzeniu sobie ze stresem i rozwijaniu kompetencji interpersonalnych.
6
Praca nad zachowaniem
zarządzanie zachowaniami trudnymi, terapia dzieci z ADHD oraz z zachowaniami opozycyjno-buntowniczymi.
7
Interwencje kryzysowe
wsparcie w nagłych sytuacjach kryzysowych, pomoc po traumatycznych przeżyciach.
8
Współpraca z innymi specjalistami
konsultacje z lekarzami, pedagogami oraz innymi specjalistami w celu opracowania kompleksowych planów wsparcia.
Konsultacje wychowawcze,
które prowadzę, są skierowane do rodziców, opiekunów oraz nauczycieli, pomagając w radzeniu sobie z wyzwaniami wychowawczymi. Podczas konsultacji analizujemy konkretne problemy, takie jak trudności w zachowaniu, relacje rodzic-dziecko, dyscyplina czy komunikacja w rodzinie. Celem tych spotkań jest dostarczenie praktycznych strategii, które wspierają zdrowy rozwój emocjonalny i społeczny dziecka.
Konsultacje dotyczące trudności w nauce
polegają na identyfikacji i analizie problemów, z jakimi dziecko lub młodzież może się zmagać w szkole. W ich ramach oceniamy aspekty takie jak motywacja do nauki, strategie uczenia się, koncentracja oraz ewentualne trudności emocjonalne lub społeczne, które wpływają na wyniki w nauce. Celem jest opracowanie planu działania, który pomoże dziecku zwiększyć efektywność nauki oraz poprawić pewność siebie.
Trening umiejętności społecznych (TUS),
który prowadzę, ma na celu rozwijanie kompetencji interpersonalnych potrzebnych do skutecznego funkcjonowania w relacjach z innymi. Trening ten skierowany jest do osób mających trudności w nawiązywaniu i utrzymywaniu kontaktów społecznych, a także problemów z komunikacją czy asertywnością. W trakcie treningu pracujemy nad:
1
Komunikacją interpersonalną
nauką wyrażania myśli i uczuć, słuchania innych oraz interpretowania sygnałów niewerbalnych.
2
Asertywnością
rozwijaniem umiejętności wyrażania opinii i potrzeb w sposób stanowczy, ale z poszanowaniem granic innych.
3
Rozwiązywaniem konfliktów
nauką konstruktywnego radzenia sobie z konfliktami, negocjowaniem oraz znajdowaniem rozwiązań korzystnych dla wszystkich stron.
4
Radzeniem sobie ze stresem społecznym
nauką technik relaksacyjnych i budowaniem pewności siebie w sytuacjach towarzyskich.
5
Budowaniem relacji
ćwiczeniami nawiązywania i utrzymywania zdrowych relacji, zarówno w przyjaźni, związkach, jak i w relacjach zawodowych.
Trening obejmuje praktyczne ćwiczenia, symulacje sytuacji społecznych oraz refleksję nad własnymi doświadczeniami, a jego celem jest poprawa kompetencji interpersonalnych i zwiększenie satysfakcji z relacji.
Racjonalna Terapia Zachowania (RTZ),
którą prowadzę, opiera się na pomocy pacjentom w zrozumieniu i modyfikacji myśli, przekonań oraz zachowań wpływających na emocje i samopoczucie. RTZ zakłada, że to nie same wydarzenia, ale nasze przekonania na ich temat kształtują nasze reakcje emocjonalne. Celem terapii jest nauczenie pacjentów identyfikowania i zmiany nieracjonalnych przekonań, które prowadzą do negatywnych emocji oraz trudnych zachowań. Podczas terapii będziemy pracować nad:
1
Identyfikacją myśli i przekonań
rozpoznawaniem automatycznych myśli, które wywołują negatywne emocje, takie jak lęk czy złość.
2
Oceną przekonań
analizą, czy myśli te są realistyczne i wspierają zdrowe funkcjonowanie pacjenta.
3
Modyfikacją przekonań
nauką kwestionowania nieracjonalnych przekonań i zastępowania ich bardziej konstruktywnymi.
4
Zastosowaniem nowych przekonań w codziennym życiu
wdrażaniem racjonalnych myśli w rzeczywistości, co pozwoli lepiej radzić sobie z wyzwaniami.
5
Praktycznymi ćwiczeniami
terapię będą wspierały ćwiczenia takie jak prowadzenie dziennika myśli, odgrywanie ról czy wizualizacja alternatywnych scenariuszy.
